Πως να αντιμετώπισετε την ακμή!

Η αντιμετώπιση της ακμής, ιδιαίτερα στην εφηβεία, μπορεί να είναι μια πολύ τραυματική εμπειρία. Στην εφηβική ηλικία, όλοι αναζητάμε την αποδοχή απ’ τους συνομηλίκους, κι έτσι, αν κάτι δεν πάει καλά με τον εαυτό μας, όπως το να είμαστε διαφορετικοί απ’ τους άλλους, γινόμαστε παρανοϊκοί, ακόμα κι εσωστρεφείς.

Φυσικά, στις μέρες μας υπάρχουν πολλές θεραπείες διαθέσιμες, αλλά οι περισσότερες απ’ αυτές χρειάζονται χρόνο για να έχουν αποτέλεσμα και πολλές απ’ αυτές απλά δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα. Στο μεταξύ, υποφέρουμε σιωπηλά, ενώ οι φίλοι και η οικογένειά μας κοροϊδεύουν κρυφά για την ακμή. Δεν υπάρχει απλή θεραπευτική αγωγή ή θεραπεία για τη συναισθηματική σύγχυση.

Κι αν τίποτα δε λειτουργεί, τότε απογοητευόμαστε ακόμα περισσότερο. Επικεντρωνόμαστε τόσο πολύ στο «τώρα» που το αύριο φαίνεται αρκετά μακρινό. Θα βγούμε ποτέ ραντεβού όταν δείχνουμε τόσο άσχημοι; Θα μας συνοδεύει για όλη την υπόλοιπη ζωή μας; Μαρτύριο – κόλαση! Καταδικασμένοι μια ολόκληρη ζωή στη δυστυχία και στη θλίψη! Γιατί τέτοια ατυχία στη ζωή; Γιατί τέτοια τιμωρία; Είμαστε τόσο κακοί, αξίζουμε αυτή την τιμωρία; Γιατί;

Και οι απαντήσεις δε φαίνεται να έρχονται ποτέ. Τα ερωτήματα δε φαίνεται να παίρνουν απαντήσεις ποτέ. Τουλάχιστον,όχι μέχρι να περάσουν τα χρόνια και να μεγαλώσουμε. Μόνο τότε εξαφανίζεται το πρόβλημα της ακμής. Αλλά τώρα, αυτά τα χρόνια φαίνονται πάρα πολύ μακρινά. Κι ακριβώς τώρα φαίνεται, επίσης, ότι η ακμή πρόκειται να μας βασανίζει για πάντα.

Τι μπορεί να γίνει τώρα για ν’ ανακουφίσουμε τη θλίψη και την απογοήτευσή μας;

Άσχετα απ’ τη μεγάλη αυτολύπηση, το βαθύ πόνο και τη ντροπή που αισθάνεστε τώρα, πρέπει να προσπαθείτε διαρκώς να υπενθυμίζετε στον εαυτό σας ότι το πρόβλημα της ακμής σας είναι στην πραγματικότητα προσωρινό κι ότι στο τέλος αυτού του ατέλειωτου τούνελ υπάρχει φως! Είναι απαραίτητο να έχετε επίγνωση αυτού του ζητήματος, πιστέψτε με!

Θυμάμαι τα δικά μου εφηβικά χρόνια, όταν υπέφερα βαθιά. Κανένας δεν έδειχνε να ενδιαφέρεται, κανένας δεν έδειχνε ούτε καν να το προσέχει. Ακόμα και να προσπαθήσω να συζητήσω τα προβλήματα της ανασφάλειας και της ανημποριάς με τους γονείς μου, ακόμα και με τους φίλους μου, ήταν απλά μια απαγορευμένη περιοχή. Ήμουν άντρας κι έπρεπε να τ’ αντιμετωπίζω όλα μόνος μου. Κι όταν ήμουν μικρός, ήταν πολύ οδυνηρή περίοδος στη ζωή μου!

Έτσι, ακόμα κι αν δεν μπορείτε να πείτε στους άλλους πως αισθάνεστε για την ακμή σας και τι σκέφτεστε, θα πρέπει να προσπαθήσετε πολύ σκληρά να θυμάστε ότι είναι προσωρινό. Ναι, είναι προσωρινό! Η ζωή περνά γρήγορα πριν το καταλάβουμε. Απ’ ό, τι φαίνεται κατά κάποιο τρόπο ένας χρόνος, 5 χρόνια, ακόμα και 10 χρόνια χάθηκαν, έφυγαν, εξαφανίστηκαν σαν ριπή οφθαλμού!

Θυμάμαι όταν ήμουν 14 και περνούσα όλα τα τραύματα που βιώνουν οι έφηβοι. Σκεφτόμουν ότι θα είναι υπέροχο να είμαι 18. Κι αναρωτιόμουν αν θα γινόμουν ποτέ 25. Θα έφτανα ποτέ στ’ αλήθεια σ’ αυτή την ηλικία; Τώρα είμαι πολύ μεγαλύτερος. Πού πήγαν όλα αυτά τα χρόνια;

Μ’ αυτό θέλω να τονίσω να προσπαθείτε να μην εστιάζετε στο πρόβλημα της ακμής τόσο πολύ αντί να εστιάζετε στο γεγονός ότι είναι ένα περαστικό πρόβλημα που θα φύγει σύντομα. Θ’ αναπολείτε αυτά τα χρόνια και θ’ αναρωτιέστε γιατί σας αναστάτωνε τόσο. Θα θυμάστε ότι αυτά τα χρόνια χρωματίζονταν μ’ εσωτερική θλίψη και με πολλά ερωτήματα χωρίς αληθινές απαντήσεις. Πραγματικά, δεν αξίζει την αναστάτωση.

Δώστε τον καλύτερό σας εαυτό κι επικεντρωθείτε λιγότερο στην ακμή σας. Η ακμή σήμερα είναι εδώ κι αύριο εξαφανίζεται. Η ζωή στην πραγματικότητα είναι λίγο διαφορετική. Έχετε την επιλογή να την απολαύσετε σήμερα και αύριο. Επιλέξτε το σήμερα και μην σπαταλάτε τα νεανικά σας χρόνια που αφήσατε. Προτιμήστε να είστε χαρούμενοι αδιαφορώντας για την ακμή. Ο χρόνος είναι πολύτιμος, συνεπώς κάντε την κάθε σας μέρα ξεχωριστή!

Rate this item
(2 votes)