Μελέτη: Η γρήγορη κατανάλωση φαγητού συνδέεται με την αύξηση βάρους

     Μια μελέτη «πρώτη στο είδος της» στο Πανεπιστημίο του Οτάγκο της Νέας Ζηλανδίας δείχνει ότι η γρήγορη κατανάλωση φαγητού μπορεί να συνδέεται με την αύξηση βάρους. Η μελέτη εστίασε σε μια ομάδα 1500 γυναικών μεταξύ των ηλικίων 40 και 50, ηλικίες που είναι γνωστό ότι είναι πιο επιρρεπείς στην υπερβολική αύξηση βάρους.

Οι διαιτολόγοι και άλλοι φυσικοθεραπευτές που αναζητούν πιο αποτελεσματικές λύσεις για την αύξηση του βάρους παρακολούθησαν στενά αυτή τη μελέτη.

 

     Χρησιμοποιώντας τον Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) ως οδηγό η επικεφαλής ερευνήτρια της μελέτης Δρ. Caroline Horwath έλαβε υπόψη της παράγοντες όπως η ηλικία, η εμμηνόπαυση και τα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας προκειμένου να συλλέξει ακριβή στοιχεία. Στη συνέχεια η ίδια και οι συνεργάτες της ανακάλυψαν ότι φαινόταν να υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ του ΔΜΣ και της ταχύτητας κατανάλωσης των τροφών. Η κλίμακα με τις πέντε βαθμίδες που χρησιμοποιήθηκε από τους ερευνητές του Πανεπιστημίου του Οτάγκο κυμαινόταν από «πολύ αργά» μέχρι «πολύ γρήγορα» και για κάθε αύξηση ταχύτητας ο ΔΜΣ αυξανόταν κατά 2,8% που αντιστοιχεί σε αύξηση βάρους 1,95 kg σε γυναίκα με μέσο ΔΜΣ αυτής της ομάδας», σύμφωνα με την Δρ. Horwath.

     Ενώ η μελέτη δεν ήταν σε θέση να αποδείξει κατηγορηματικά ότι οι μεγαλύτερες ταχύτητες κατανάλωσης φαγητού ήταν η κύρια αιτία του υψηλότερου ΔΜΣ τα στοιχεία που προέκυψαν από τη μελέτη ήταν αρκετά σοβαρά για την Δρ. Horwath και την ομάδα της να

ξεκινήσουν μια μελέτη παρακολούθησης προκειμένου να καθοριστεί αν όσοι τρώνε γρήγορα κερδίζουν περισσότερο βάρος μετά από ένα παρατεταμένο χρονικό διάστημα. Τα αποτελέσματα της διετούς αυτής μελέτης προγραμματίστηκε να δημοσιευθούν το 2012. Αν δείξουν ότι υπάρχει μια αιτιώδης σύνδεση μεταξύ της γρήγορης κατανάλωσης φαγητού και της αύξησης βάρους θα μπορούσαν να έχουν βαθιές συνέπειες στα προγράμματα διαχείρισης βάρους.

     Σύμφωνα με την Δρ. Horwath «Πολλοί που κάνουν δίαιτα ξαναπαίρνουν το βάρος που χάνουν μέσα σε πέντε χρόνια και συχνά καταλήγουν πιο παχύσαρκοι απ’ όσο άρχισαν.» Αν η ταχύτητα κατανάλωσης φαγητού είναι μέρος του λόγου αυτού εκφράζεται η ελπίδα ότι ένα σχεδιασμένο παρεμβατικό πρόγραμμα που εστιάζει στην εκπαίδευση όσων υποβάλλονται σε δίαιτα να τρώνε πιο αργά επιτυγχάνοντας πιο μακροπρόθεσμα αποτελέσματα.

     Άλλες μη διατροφικές παρεμβάσεις που δείχνουν υποσχόμενες περιλαμβάνουν τεχνικές χαλάρωσης και αναγνώριση και αποφυγή διατροφικών παραγόντων που σχετίζονται με το άγχος. Εκφράζεται η ελπίδα ότι μια ολιστική προσέγγιση που περιλαμβάνει μια υγιεινή διατροφή, πιο αργές συνήθειες κατανάλωσης φαγητού, μείωση του άγχους και αυξημένη ευαισθητοποίηση αποδεικνύονται πιο αποτελεσματικές λύσεις από τη δίαιτα μόνο.

     Τα αποτελέσματα της μελέτης του Πανεπιστημίου του Οτάγκο δημοσιεύτηκαν αρχικά στην εφημερίδα της Αμερικανικής Ένωσης Διαβητικών.

Rate this item
(0 votes)