Ανάπτυξη θετικής στάσης

     Κάτι που έχουμε όλοι κοινό είναι μια ενστικτώδης επιθυμία να είμαστε χαρούμενοι. Όλοι καταλαβαίνουμε ότι η θετική στάση απέναντι στη ζωή αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι ευτυχίας κι ευεξίας. Η εμπειρία, ωστόσο, καθιστά τη διατήρηση της θετικής στάσης δύσκολη. Πρέπει απλώς να τα παρατήσετε και να παραιτηθείτε στο «γεγονός» που μερικές φορές οι περιστάσεις δικαιολογούν μια θετική στάση και μερικές φορές όχι;

Πρέπει να εστιάσετε την προσοχή σας στο να βγάλετε περισσότερα χρήματα, ν’ ανακαινίσετε το σπίτι σας ή κάνοντας κάτι άλλο που νομίζετε ότι θα σας κάνει πιο χαρούμενους ή υπάρχει καλύτερος τρόπος; Παραδόξως, η ανάπτυξη μιας θετικής συμπεριφοράς και η εμπειρία μεγαλύτερης ευτυχίας έχει να κάνει λιγότερο με τις εξωτερικές συνθήκες απ’ ό, τι με τα μικροπράγματα που προέρχονται από αυτά.

5 βήματα για την ανάπτυξη θετικής στάσης

     Αναπτύξτε μια στάση ευγνωμοσύνης. Όταν έχετε υποστεί κάτι που σας έφερε πίσω στη ζωή ή πνίγεστε απ’ την απόγνωση, ίσως είναι δύσκολο να το καταφέρετε, αλλά είναι «εφικτό». Ακόμα κι αν πρέπει να προσποιηθείτε, σκεφτείτε τουλάχιστον τρία πράγματα για να είστε ευγνώμονες.

«Είμαι ευγνώμων που είμαι ζωντανός», για παράδειγμα, μπορεί να οδηγήσει στο «Είμαι ευγνώμων για την ευκαιρία να κοιτάζω μια άλλη ευκαιρία» και στο «Είμαι ευγνώμων που έχω τις εσωτερικές πηγές για να προχωρήσω στη ζωή μου.» Πρέπει να είναι προφανές ότι αυτές σκέψεις σαν αυτές είναι πολύ πιο θετικές κι επιβεβαιώνουν τη ζωή απ’ το «Μακάρι να ήμουν νεκρός.»

     Αναπτύξτε μια γενναιόδωρη στάση. Ζούμε σε μια εγωιστική κοινωνία που μας διδάσκει ότι η ευτυχία μπορεί να βρεθεί στην επιδίωξη του ατομικισμού. Συναισθήματα όπως «Είναι καλύτερα να δίνεις παρά να λαμβάνεις» θεωρούνται ως θρησκευτικές κοινοτοπίες.

Οι σύγχρονες τομογραφίες εγκεφάλου εξέτασαν τη γενναιοδωρία κι ανακάλυψαν ότι οι πράξεις γενναιοδωρίας όπως η δωρεά χρημάτων σε φιλανθρωπίες στην πραγματικότητα προκαλεί τα ίδια κέντρα ευχαρίστησης/επιβράβευσης του εγκεφάλου όπως κάνει το φαγητό και το σεξ.

     Αναπτύξτε μια στάση καλοσύνης. Η καλοσύνη συχνά ωφελεί τον δότη περισσότερο απ’ τον παραλήπτη. Σε μια μελέτη «διασκέδαση έναντι στη φιλανθρωπία» που διεξήχθη απ’ τον Δρ. Martin Seligman, έναν απ’ τους ιδρυτές του κινήματος της Θετικής Ψυχολογίας οι συμμετέχοντες στη μελέτη χωρίστηκαν σε δυο ομάδες. Η μια ομάδα ασχολήθηκε με ευχάριστες δραστηριότητες όπως το να παρακολούθησει μια ταινία και να φάει ένα παγωτό. Η δεύτερη ομάδα βγήκε κι ασχολήθηκε με φιλανθρωπικές δραστηριότητες όπως η εθελοντική εργασία σ’ ένα κινητό μαγειρείο. Εκείνοι που πραγματοποίησαν τις φιλανθρωπικές δραστηριότητες ανέφεραν μεγαλύτερη και μακοπρόθεσμη αίσθηση ευτυχίας απ’ αυτούς που απολαμβάνουν τις τυχαίες απολαύσεις μιας ταινίας ή του παγωτού.

Αναπτύξτε μια στάση συγχώρεσης. Είναι αποδεδειγμένο ότι τα αισθήματα της δυσαρέσκειας, της ζήλειας και του θυμού μπορούν να οδηγήσουν σε σοβαρά σωματικά και συναισθηματικά προβλήματα. Πιο πρόφατα, η επιστήμη ανακάλυψε ότι η συνειδητή συγχώρεση μπορεί να είναι αποτελεσματικό αντίδοτο για τ’ αρνητικά συναισθήματα. Επιπλέον, η συγχώρεση μπορεί να οδηγήσει στην πέμπτη στάση που συμβάλλει σε μια γενική θετική στάση: τη συμπόνια.

     Αναπτύξτε μια στάση συμπόνιας. Με τη χρήση εξελιγμένης τεχνολογίας απεικόνισης του εγκεφάλου οι νευρολόγοι ανακάλυψαν ότι όταν οι νέες μητέρες κοιτούσαν φωτογραφίες των παιδιών τους, ενεργοποιούνταν τα κέντρα του εγκεφάλου που συνδέονται με τα θετικά συναισθήματα.

Άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι οι βουδιστές του Θιβέτ, οι οποίοι κάνουν συχνά διαλογισμό «στοργικής καλοσύνης», δείχνουν παρόμοια εγκεφαλική δραστηριότητα. Αυτό οδήγησε τους ερευνητές στο συμπέρασμα ότι η συμπόνια, η οποία είναι έμφυτη στις μητέρες, μπορεί να καλλιεργηθεί σε οποιονδήποτε και να οδηγήσει στα ίδια ευεργετικά αποτελέσματα.

     Πώς γίνεται και οι στάσεις που συνδέονται συχνά με την ανιδιοτέλεια μπορούν να ευθύνονται για την ανάπτυξη θετικής συμπεριφοράς γενικότερα στη ζωή; Οι ψυχολόγοι ισχυρίζονται ότι ένας λόγος που μπορεί να συμβαίνει αυτό είναι γιατί είμαστε κοινωνικά ζώα που δεν μπορούν να εξελιχτούν σ’ ένα κενό εγωιστικής συμπεριφοράς. Είμαστε «προγραμματισμένοι» να μοιραζόμαστε επειδή αυτό δίνει στο είδος μας την καλύτερη δυνατότητα επιβίωσης.

Επίσης, σημειώνουν ότι αυτές οι «ανιδιοτελείς» στάσεις πρέπει να εφαρμόζονται κι εγωιστικά. Όλοι πρόκειται να έχουμε κακές μέρες, κακή διάθεση και να νιώθουμε ότι η ζωή είναι ένας περιστασιακός αγώνας. Συγχωρώντας τους εαυτούς μας και δείχνοντας συμπόνια απέναντι στους εαυτούς μας όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά είναι ο ταχύτερος τρόπος για την επαναφορά της θετικής στάσης και την εύρεση θετικών λύσεων σε ό,τι μας φέρνει η ζωή.

Rate this item
(0 votes)